Friday, June 18, 2010

kau buatlah keputusan

aku penat.
aku suka kau lagi.
tapi aku tak rasa kehadiran aku dihargai lagi.
semacam aku mengganggu hidup kau.
menghalang kebebasan kau.
aku tak rasa aku diperlukan kau.
untuk apa aku ada lagi?
untuk apa?

kau tahu kan aku trauma dikecewakan.
aku trauma ditipu.
aku trauma dengan lelaki.
aku benci apa-apa disorokkan dari aku.

satu hari tak ada khabar kau,
aku fikir kau dah berlalu.
sumpah, aku rindu kau.
hari ini, kau pulang.
segala penjelasan kau, merumitkan minda.
mengusutkan segalanya.
walaubagaimanapun, kau berterus-terang,
tak mengapa.

melalui penjelasan kau,
aku tak rasa kau benar-benar perlukan aku.
mungkin kau cuma keliru.
aku mungkin perempuan pertama yang menunjukkan keseungguhan pada kau.
dan kau tak ingin kecewakan hati aku,
hati perempuan pertama ini.
dan kau layani aku dengan baik.
macam tu? atau aku salah?
aku yang berlebih?

sumpah, aku ingin sangat kau.
tapi aku penat berasa resah begini.
sakit, aku rapuh.

kadang-kadang juga aku terasa,
sikap asli pada diri kau,
yang nampak endah tak endah dengan apa yang berlaku di sekeliling.
tapi aku faham, itu kau, yang aku belajar cintai.
aku sudah terima sikap itu.

tapi apa yang jadi baru-baru ni,
benar-benar membuntukan fikiran,
mengelirukan neuron-neurun dalam memberi isyarat yang tepat kepada minda ini.
ditambah dengan hati yang sibuk menjerit-menjerit meminta kau.

aku ingin kau sangat, jalani hari dengan kau.
tapi aku takut lebih jauh aku bawa perasaan ni,
lagi luka aku satu hari nanti.

jangan salah faham,
aku bukan lagi terasa kerana apa yang kau sorokkan,
tapi penjelasan kau hari ini tentang kenapa kau hilang semalam.
sekurang-kurangnya beritahu aku, ape jadi pada kau semalam.
bola boleh ditonton, charger telefon bimbit tak tercapai oleh kau?
benar-benar aku terasa.

aku faham mungkin kau inginkan ketenangan,
tapi aku?
kau biar berserabut bagai nak gila ni?

hati aku ingin kau.
minda aku pula sibuk menghubungjalinkan pelbagai kejadian dari dahulu hingga kini.

aku patut ikut minda atau ikut hati?
aku tahu dan faham kau tak mampu beri apa-apa jaminan pada aku.
tapi, aku dah tak sanggup luka lagi.

kau buatlah keputusan,
aku patut ikut hati atau minda.

1 comment:

Comment here :